Herkes 2026 yazına biraz sallamış ama benim geçirdiğim en güzel , en huzurlu yazlardan biriydi. Öyle aman aman da nereleri gezdin denmez, yazı kız arkadaşlarımla Marakeş'te karşıladım, birkaç küçük aksiliğine rağmen unutulmaz ve çok tatlı bir tatildi, göl evine bol bol gidip orayı iyice değerlendirdik, temmuz başı çok sevdiğimiz arkadaşlarımızı evimizde ağırladık ve tüm ağustos ayını önce tek başıma sonra Federico ile İstanbul - Marmara Adası hattında geçirip birkaç günü de A

Valla tatlı bir seri başlattım şu 'Ben Bu Sıralar' yazılarımla. Aslında bunlar biraz da benim aşure yazılarım. İçinde o ay benim içimde, aklımda, gözümün önünde ne varsa onlar var. Kafamda yazacak bir dolu dolu konu olmadığında, seyahat etmediğimde, blogumda günlük gibi bunlar olucak. O zaman hadi bakalım başlayalım, bitirmekte olduğumuz bu temmuz ayında benim gündemlerim, aydınlanmalarım nelermiş. Yunan mitolojisine sardım: Odyssey filminin vizyon tarihi aslında birazcık tes

Herkese yeniden merhaba! Şu anda sizlere uzun uzun yazarak anlatacağım tek bir konum yok ama aklımı yorduğum, ufak ufak aydınlandığım, minik minik düşündüğüm, anlamlandırdığım konu başlıklarının bütününden bir yazı çıkar dedim ve işte aşure yazım ve ben karşınızdayız! Ben bu sıralar Atina seyahatimize hazırlanıyorum: Eskiden yıl içersinde birçok seyahatim olurdu. Avrupa içi seyahatleri çok da seyahatten sayıp heyecanlanmazdım çünkü nerdeyse ayda bir bir haftasonu bir yerlere

Offf açılın, bu sıralar en dolu olduğum konuyla geldim. Türk kahvesi aldım, rahatlatıcı bir müzik açtım ki yazarken kendi kendimle konu konuyu açmasın daha da sinirlenmiyim. Yazıya geçmeden önce minik bir uyarı yazısı yazıcam, bunu da seyahat değil hayat tecrübemi anlattığım her yazıya eklicem. Ben kurgu roman yazmıyorum dostlarım, burda anlattığım her konu benim yaşadıklarım üzerine düşündüklerimden geliyor. O yüzden 'bunu benimle yaşanan olay yüzünden mi yazdın' falan diye

Açılııııın ben koca kadın oldum 40 oldum! Kız arkadaşlarımı topladım ve Marakaş'te güzel bir haftasonu kaçamağı yaptımmmm. Ve şimdi size bu doğum günümün detaylarıyla geliyorum. Hazırsanız Lost in Agafay şarkısını açın, arkanıza yaslanın, başlıyoruz. Her doğum günüm benim için çok özeldir, her seferinde bir konsept düşünürüm, kıyafetinden organizasyonun temasına kadar. Her seferinde hem kendime hem benimle bu özel günümü kutlayan insanlara bir deneyim hediye etmeyi seviyorum

Egoizm ve bencillik denilince hep insanın aklına negatif özellikler geliyor, empatiden yoksun olmak, sadece kendi çıkarlarını düşünmek, insanları kullanmak. Diğer taraftan, başkalarını düşünmek, onların hislerini önemsemek, bazen çevremizdekileri kırmamak için istemediğimiz şeylere hayır diyememek, onları üzmemeye çalışırken zaman zaman kendimizden vazgeçmek ise çok ulvi özellikler gibi anılıyor. Peki gerçekten her şey bu kadar siyah - beyaz mı? İkisinin ortasında bir kavram

Açılın size muhteşem bir Palermo seyahat rehberiyle geldim. Cannolilerinizi alın demek isterdim gelin size Palermo seyahatimizden bahsediyim. Ben Sicilya'ya yıllar önce gitmiştim ama güneyine. O yazıyı burdan okuyabilirsiniz: tık tık . Kuzeyde bir tek Cefalu görmüştüm ama Palermo eksik kalmıştı. Meğer o Palermo gezisi Federico ile gitmek için eksik kalmış çünkü uzun zamandan beri en çok görmek istediği yerlerin başında geliyordu. Ben de gitmek için bir fırsat arıyordum ki doğ

Evveeet Paskalya'da İstanbul seyahatimiz bitti, hatta Federico'nun doğum günü hediyesi olan Palermo seyahatimiz de bitti ve biz Bergamo'ya döndük. Kendi doğum günüme kadar evimin ve rutinlerimin keyfini çıkarabilirim. Bu rutinlerim arasında en sevdiklerimden biri de bloguma yazmak. Hadi gelin çayınızı alın ve size yabancı biriyle evli olup onu doğduğunuz büyüdüğünüz şehire, büyüdüğünüz insanlara götürmek, geleneklerinizi bir de onun gözünden görmek nasıl bir şey anlatayım. Bi

Hayatımın bu döneminde zaman üzerine çok düşünüyorum. Nedeni çok basit. Hayatımın şimdiki haliyle birkaç ay önceki hali arasında inanılmaz bir fark var. Günlük rutinimden geriye kalan tek bir sabit bile yok. Bundan çok değil sadece 4 ay önce ben hala Milano'da Fiona ile yaşayan bekar bir kadındım, bugün Bergamo'da Federico ile yaşayan evli bir kadın. Yanlış anlaşılma olmasın, Fiona kaybı hariç hepsi benim planlayarak, isteyerek ve çok severek yaptığım değişimlerdi ama hepsi b

Merhabaaaa. 39 yaşımın ve 30lu yıllarımın son 2 ayından, yeni yerleştiğim şehrimden, Fionasız bir benden merhabaaa. Bugün sıcak bir kekin yanında kahve içer gibi tatlı, hafif ve huzurlu bir yazı yazmak istedim. Ben, bu sıralar: Bol bol mutfakta vakit geçiriyorum. Yemek yapmanın keyfini aldığımdan beri ve projelerim izin verdiği sürece günde yaklaşık 2 saatimi mutfakta geçirmeye bayılıyorum. İnstagram algoritmam eskiden gelinlik ve düğün fotoğraflarıyla, videolarıyla dolup taş